Αυτοπεποίθηση, ηρεμία, εμπειρία. Τρεις λέξεις που έβγαιναν συχνά πυκνά από το στόμα της Ερμιόνης Γκίκα, στην συνέντευξη που παραχώρησε στην επίσημη ιστοσελίδα του Ναυτικού Ομίλου Καλαμακίου (www.nok.com.gr) , λίγες ημέρες μετά την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ιστιοπλοΐας U21 στο Λανθαρότε της Ισπανίας. Ήταν αυτά τα τρία χαρακτηριστικά που οδήγησαν την 17χρονη ιστιοπλόο του Ναυτικού Ομίλου Καλαμακίου στο 13^ο της μετάλλιο στα τέσσερα χρόνια της σύντομης αλλά γεμάτη επιτυχίες ιστιοπλοϊκής της διαδρομής. Η Ερμιόνη Γκίκα, από τη Γαλλία όπου πλέον κατοικεί μόνιμα τους τελευταίους πέντε μήνες λόγω σπουδών, μιλάει για τη δύσκολη κατάκτηση του μεταλλίου, αλλά και για τις καλοκαιρινές της αγωνιστικές υποχρεώσεις που έχουν έντονο ελληνικό χρώμα. Αναλυτικά η συνέντευξη της:

Πως βίωσες αυτό το πρωτάθλημα;

Δεν ήταν εύκολο πρωτάθλημα αλλά πέρασα καλά και αυτό μετράει για μένα. Το επίπεδο ήταν πάρα πολύ υψηλό, οι συνθήκες στη θάλασσα ήταν πολύ δύσκολες με αρκετό αέρα και αρκετές εναλλαγές. Μπορεί να μην ήταν ο καλύτερός μου αγώνας αλλά όλα πήγαν όπως τα είχα προγραμματίσει.  

Υπήρξε μέρα που πιέστηκες περισσότερο;

Στη μέση περίπου του πρωταθλήματος για δύο μέρες πιέστηκα πάρα πολύ. Δεν είχα καθόλου ψυχολογία. Κάθε λάθος απόφαση μέτραγε. Χρειαζόταν περισσότερη συγκέντρωση από ποτέ.

Μπορούσες το χρυσό μετάλλιο;

Δεν νομίζω ότι μπορούσα να πάρω το χρυσό. Όχι, σε καμία περίπτωση. Η δεύτερη θέση ήταν η καλύτερη που θα μπορούσα να κατακτήσω. Η πρώτη αθλήτρια, η Ιταλίδα Τζινέβρα Καρακιόλο, ήταν πολύ μακριά σε απόδοση από όλες μας. Το πάλευε πολλά χρόνια να πάρει μετάλλιο, εδώ και τρία χρόνια ήταν συνεχώς τέταρτη. Ήξερα την αξία της όλα αυτά τα χρόνια και άξιζε το χρυσό. 

Η δική σου κατάκτηση πάντως του αργυρού μεταλλίου έμοιαζε με θρίλερ την τελευταία μέρα, στις δύο τελευταίες ιστιοδρομίες. Έδωσες πολύ δυνατή μάχη με την Ισπανίδα Αντριάνα Κάστρο και τελικά βγήκες κερδισμένη…  

Στην προτελευταία ιστιοδρομία ήμουν πάρα πολύ πίσω και την «έσωσα» στο τέλος με την 10^η θέση. Στην τελευταία ιστιοδρομία μπήκα με πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση. Έπαιξα συντηρητικά, έβλεπα συνέχεια πίσω μου την αντίπαλό μου και έβλεπα ότι ήταν πολύ πίσω από μένα. Κάποιες στιγμές προσπαθούσα να την εντοπίσω και δεν την έβρισκα. Στο τέλος ενώ ήταν κάπου στην 30^η θέση την βρήκα στην 10^η. Εκεί έκανα αυτό που έπρεπε για να μην με περάσει.

Πάντως από την ένατη θέση στο προηγούμενο αντίστοιχο ηλικιακά πρωτάθλημα τώρα στην δεύτερη μέσα σε λίγους μόλις μήνες. Δεν το λες και μικρό το άλμα επτά θέσεων…

Είμαι πολύ χαρούμενη με την δεύτερη θέση, είναι πολύ μεγάλη επιτυχία. Βέβαια και 5^η να είχα έρθει και πάλι επιτυχία θα ήταν, πόσο μάλλον τώρα που κατέκτησα το αργυρό μετάλλιο.

Τι πιστεύεις ότι μέτρησε περισσότερο σε αυτό το πρωτάθλημα;

Νομίζω η εμπειρία μέτρησε, κυρίως στην τελευταία ημέρα του αγώνα. Δεν αγχώθηκα, ακολούθησα το πλάνο μου και μου βγήκε. Ήμουν συγκεντρωμένη και πήγε όπως τα είχα προγραμματίσει.

Επόμενη υποχρέωση;

Υπάρχει σε περίπου ένα μήνα η πρόκριση για την Εθνική ομάδα και τον Μάιο το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυναικών. Εκεί θα μετρήσω τις δυνάμεις μου ενόψει των αγώνων πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες. Θα είναι το πιο σοβαρό crash test για μένα. Δεν θα έχω το άγχος του αποτελέσματος αλλά θα δω μέχρι που μπορώ να απλώσω τα …πόδια μου. Θα είναι πολύ σημαντικός αυτός ο αγώνας. Η πρώτη πρόκριση είναι το Ιανουαρίου του 2027 και πριν από αυτή θα έχω μόνο δύο αγώνες για να τεστάρω τις δυνάμεις μου.

Και τον Ιούλιο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U19 στην Θεσσαλονίκη. Εκεί φαντάζομαι γνωρίζεις ότι οι απαιτήσεις όλων θα είναι πολύ υψηλές…

Το γνωρίζω. Εκεί θα πάω για το χρυσό μετάλλιο. Ξέρω ότι θα «παίζω» σε ελληνικά νερά και ξέρω ότι θα είναι πιεστικά. Έχω κερδίσει το προηγούμενο πρωτάθλημα στην ίδια κατηγορία και πρέπει να τα καταφέρω. Τον έχω κυκλώσει αυτόν τον αγώνα…

Οι σπουδές σου στην Γαλλία πως πάνε; Δεν θα είναι εύκολη η καθημερινότητα σου μαζί με τις προπονήσεις;

Έχω συνηθίσει πλέον το νέο μου σπίτι. Βρήκα ρυθμό, βρήκα θα έλεγα τα πατήματά μου. Είναι πολύ πιεστική η καθημερινότητά μου αλλά δεν παραπονιέμαι. Διαβάζω πάρα πολύ, πηγαίνω γυμναστήριο και κοιμάμαι κάπου στις έξι ώρες. Έχω περάσει όλα τα μαθήματα και περιμένω να δω τους βαθμούς μου γιατί θέλω να είμαι ψηλά στο ranking που έχει το Πανεπιστήμιο μου.

Που θα αφιέρωνες το μετάλλιο και ποιοι σε βοήθησαν να φτάσεις σε αυτό;

Σίγουρα το αφιερώνω στην Ελλάδα και στους μικρούς ιστιοπλόους που ονειρεύονται κάποια μέρα να γίνουν μεγάλοι αθλητές. Έχω πολύ σημαντική βοήθεια από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή ομοσπονδία και τον Όμιλο μου, τον Ναυτικό Όμιλο Καλαμακίου. Είναι τρεις πολύ δυνατοί «συμπαίκτες» μου και τους ευχαριστώ πολύ...